Zijn huis werd zijn chill plek

Yvonne de Ruijter werkt als wijkverpleegkundige in Oisterwijk en is lid van Thuisbasis Brabant. Zij deelt vandaag haar ervaringen over een bijzondere zorg die zij als team hebben mogen bieden. Een onverwachtse diagnose en  betrokken familie en vrienden. Samen met de betrokkenen hebben zij warme zorg kunnen geven in de laatste levensfase van deze cliënt.

De garage achter zijn eindwoning was uitzonderlijk groot, daar stonden zijn grote liefdes te wachten. Drie bijzondere Alfa Romeo’s en drie motoren waarvan hij er een al 40 jaar had. Vol trots gaf hij mij er een rondleiding toen lopen nog ging. Kennis van auto’s en motoren had hij en deze uitgebreide kennis deelde hij graag met zijn jongere collega’s op zijn werk en zijn vrienden en bekenden. Allen profiteerden mee van zijn hulpvaardigheid en oog voor detail. Hij werkte hard en zou na zijn pensioen de Alfa’s onder handen nemen.

De diagnose kwam als een donderslag bij heldere hemel en was onverbiddelijk; dat pensioen zou hij niet halen. Familie en vrienden haalden alles uit de kast om de tijd die er nog was zo mooi mogelijk te laten zijn. Hij werd op zijn werk onthaald en in het zonnetje gezet, niets was te gek. Er werd gebarbecued en er waren etentjes. Zijn motorvrienden namen hem mee in de zijspan nu hij zelf niet meer kon rijden. Er werd gefietst met de rolstoelfiets, hij ging er op uit zo lang het kon. De wensambulance bracht hem twee keer naar de plek waar hij nog graag wilde zijn.

In huis nam de ziekte steeds meer plek in, er kwam thuiszorg en de hulpmiddelen kwamen een voor een binnen want hij wilde zo graag thuisblijven. Er was altijd iemand bij hem, er kwamen pannen eten en zijn huis werd een ontmoetingsplek waar familie, vrienden en kennissen bij elkaar konden zijn rondom hem. Hij besloot de drie auto’s te verkopen omdat hij zeker wilde weten dat ze goed terecht zouden komen. Met pijn in zijn hart deed hij er afstand van. Zijn garage werd omgetoverd tot een ‘chill’ plek waar hij op de bank en later op een bed kon blijven genieten van zijn motoren, de sfeer en zijn gereedschap. Er werden filmavonden georganiseerd en zijn favoriete muziek van de Isley Brothers stond vaak aan. 

De mensen dicht bij hem gaven hem alle liefde en zorg en hij genoot ervan. Was dankbaar en klaagde geen moment. Hij berustte in zijn lot.

Het verliep zoals hij wilde, hij bleef thuis, tot het einde. Daarna bleef hij zo lang het kon in zijn geliefde garage. Hij werd in een mooie auto omringt door een stoet van motoren begeleidt naar het uitvaartcentrum.

De cirkel was rond.

sta jij ook voor persoonlijke zorg?

Thuisbasis Brabant is een bevlogen collectief dat gelooft in verbondenheid, en de kracht van zelfstandig ondernemerschap. Onze leden bieden persoonlijke zorg, vanuit hun eigen ervaren kijk op dit prachtige vakgebied. Samen met andere zelfstandige zorgprofessionals.

Gaat jouw hart ook sneller kloppen van persoonlijke zorg? Ben je geraakt door onze verhalen? Dan willen wij je graag ontmoeten.